Studentdocent van de maand oktober: Pim

Hoeveel invloed kan een korte reis van Napoleon naar Egypte hebben op het beeld dat we in Europa van het oude Egypte hebben? Voor studentdocent Pim Voerman is dat precies het soort historische vraag waar hij enthousiast van wordt. Sinds mei 2026 geeft hij bij OGJG colleges over geschiedenis. Met zijn achtergrond in de geschiedenis van politieke cultuur en nationaliteit neemt hij deelnemers mee in verhalen en perspectieven die vaak verder gaan dan wat we vroeger op school leerden.

Elke maand zetten we bij OGJG een studentdocent in het zonnetje. In oktober is dat Pim Voerman. Hij studeerde geschiedenis aan de Universiteit Leiden en rondde dit jaar zijn master af. Zijn eerste collegereeks bij OGJG ging over Napoleon in Egypte, een onderwerp dat goed aansluit bij zijn eigen interesses en studieachtergrond. We spraken met Pim over zijn liefde voor geschiedenis en wat hij zelf leert van de senioren in de zaal.

Twee vliegen in één klap

Het leek Pim altijd al leuk om colleges te geven over onderwerpen waar hij zelf enthousiast van wordt. Toen hij OGJG ontdekte, kon hij dat combineren met iets anders wat hij belangrijk vindt: bijdragen aan de maatschappij.

“Ik wilde altijd al graag colleges geven over onderwerpen waar ik zelf interesse in heb. Daarnaast draag ik graag iets bij aan de maatschappij. Door colleges aan senioren te geven, sla ik eigenlijk twee vliegen in één klap.”

Zijn achtergrond ligt volledig in de geschiedenis. Voor zijn bachelorscriptie onderzocht hij Egyptische perspectieven op de Franse bezetting van Egypte. Tijdens zijn master verdiepte hij zich in de herinneringspolitiek van het Kremlin rondom de Tweede Wereldoorlog. Zijn eerste collegereeks bij OGJG ging over Napoleon in Egypte. “Ik ben daarmee begonnen omdat ik daar persoonlijk veel interesse in heb. Ik vind het vooral interessant hoeveel impact die relatief korte reis van Napoleon eigenlijk heeft gehad op ons beeld van het oude Egypte.”

Met zijn colleges wil Pim deelnemers niet alleen nieuwe historische feiten meegeven, maar ze ook op een andere manier naar het verleden laten kijken. Hij merkt regelmatig dat deelnemers na afloop zeggen dat veel van wat hij vertelt nooit aan bod is gekomen tijdens hun schooltijd. “Met mijn colleges hoop ik die gaatjes in te vullen en nieuwe inzichten over het verleden en vandaag te delen met mijn deelnemers.”

Geschiedenis vanuit verschillende perspectieven

Een van de onderwerpen die Pim het lastigst vond om uit te leggen, was oriëntalisme. Een gevoelig onderwerp, waarbij het beeld dat in West-Europa, van Noord-Afrika en Azië bestond centraal staat. Hij besloot het onderwerp niet te beginnen met een ingewikkelde definitie, maar met een vraag aan de zaal: kende iemand de term oriëntalisme al? Dat bleek niet het geval. “Ik sprak over de manier waarop in West-Europa werd gekeken naar culturen en samenlevingen buiten Europa, en vergeleek dat met de ontdekkingen van Europeanen tijdens de Franse bezetting van Egypte.”

Om het onderwerp toegankelijk te maken, gebruikte Pim veel kunstwerken in zijn presentatie. Hij vroeg deelnemers wat ze zagen en waarom een schilderij als oriëntalistisch kon worden beschreven. Ook na afloop werd er nog uitgebreid nagepraat. “Er was een leuk gesprek met z’n allen na het college, dus ik denk dat het geslaagd was.” Dat er verschillende manieren zijn om naar geschiedenis te kijken, is precies wat Pim deelnemers wil meegeven. “Er zijn veel verschillende manieren om naar het verleden te kijken.” Soms levert dat ook verrassende momenten op. Zo nam een deelnemer tijdens een van zijn colleges over Napoleon in Egypte een beeldje mee om aan Pim te laten zien. “Dat vond ik ten eerste al een hele leuke interactie. Maar toevallig herkende ik het beeldje, omdat ik het originele beeldje, de buste van Nefertiti, een paar dagen eerder in het Neues Museum in Berlijn had gezien. Dat maakte het extra leuk.”

Op één lijn

Het leukste aan een college geven vindt Pim de momenten waarop deelnemers oprecht reageren. Juist die spontane momenten zorgen voor een bijzondere connectie. “Zodra ik en de deelnemers met elkaar beginnen te lachen over leuke feitjes, ontstaat er toch een bijzondere connectie waarin we allemaal op één lijn zijn.”

Dat is ook wat Pim zo waardeert aan het contact met deelnemers. Hoewel hij de senioren vooral iets over geschiedenis komt vertellen, leert hij zelf ook van hen. Dat hoeft bovendien helemaal niets met geschiedenis te maken hebben. “Meest recentelijk sprak ik met een deelnemer met veel kennis over de bouw en hoe sommige huizen worden geïsoleerd.”

Een andere blik op jong en oud

Het vrijwilligerswerk bij OGJG heeft Pim inmiddels ook persoonlijk veel gebracht. Vooral zijn zelfvertrouwen is gegroeid. “Ik merk dat communiceren met ouderen voor mij steeds makkelijker wordt doordat je meer inzicht krijgt in het leven van oudere generaties.” Door de gesprekken met deelnemers ontdekt hij bovendien steeds meer overeenkomsten tussen generaties. Dat heeft zijn beeld van de verhouding tussen jong en oud veranderd. “Iedereen kan met elkaar omgaan. Je moet er alleen voor openstaan. Zodra je realiseert hoe vergelijkbaar een ‘jong’ persoon is met een ‘oud’ persoon, gaat er een wereld voor je open.”

Die ontmoeting tussen generaties is dan ook een van de dingen die Pim andere studenten zou willen meegeven. Volgens hem is vrijwilligerswerk bij OGJG niet alleen een manier om iets voor een ander te doen, maar ook een kans om zelf nieuwe ervaringen op te doen. “Je leert hele nieuwe interacties maken met mensen van een compleet andere generatie. Het is ook een verrijkende ervaring om vrijwillig iets terug te geven aan de maatschappij.”

Pim komt naar de collegezaal om zijn kennis over geschiedenis te delen, maar krijgt daar ook veel voor terug. Deelnemers brengen hun eigen kennis, ervaringen en herinneringen mee, waardoor er regelmatig gesprekken ontstaan die verder gaan dan het onderwerp van het college. Juist die uitwisseling tussen generaties vindt Pim waardevol.